ਛੋਟੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ:ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੰਬਕਾਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਧੁਰੇ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਤੰਗ ਕੋਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਫੋਰਕਲਿਫਟ ਜਾਂ 6-ਧੁਰੀ ਵਾਲੇ ਰੋਬੋਟ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਕਲੀਅਰੈਂਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਬਹੁਪੱਖੀਤਾ:ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਡਲ ਸਿਰਫ਼ ਐਂਡ-ਆਫ-ਆਰਮ ਟੂਲ (EOAT) ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਕੇਸ, ਬੈਗ, ਬੰਡਲ ਜਾਂ ਕਰੇਟਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਿੰਗ ਦੀ ਸੌਖ:ਆਧੁਨਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ "ਪੈਟਰਨ-ਬਿਲਡਿੰਗ" ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਬੋਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਸਟੈਕਿੰਗ ਲੇਆਉਟ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਅਤੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਲਟੀ-ਲਾਈਨ ਸਮਰੱਥ:ਕਈ ਕਾਲਮ ਪੈਲੇਟਾਈਜ਼ਰ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਤਪਾਦਨ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸਦੇ ਰੋਟੇਸ਼ਨ ਰੇਡੀਅਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਖਰੇ ਪੈਲੇਟਾਂ 'ਤੇ ਸਟੈਕ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਟਰਿੱਗਰ ਦਬਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨ "ਡੀਲ-ਬ੍ਰੇਕਰਾਂ" ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੋਗੇ:
ਥਰੂਪੁੱਟ ਲੋੜਾਂ:ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੀ ਲਾਈਨ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ 60 ਕੇਸ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ-ਕਾਲਮ ਪੈਲੇਟਾਈਜ਼ਰ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਘੱਟ-ਤੋਂ-ਮੱਧਮ ਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਉਤਪਾਦ ਭਾਰ:ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਪੇਲੋਡ ਸੀਮਾਵਾਂ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਟੈਂਡਰਡ ਯੂਨਿਟਾਂ ਤੱਕ ਹੈਂਡਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ30 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ–50 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮਪ੍ਰਤੀ ਚੋਣ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੈਵੀ-ਡਿਊਟੀ ਸੰਸਕਰਣ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸਥਿਰਤਾ:ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਲਮ ਪੈਲੇਟਾਈਜ਼ਰ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ (ਜਾਂ ਕੁਝ) ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਟੈਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਥਿਰ ਲੋਡ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡਾ ਉਤਪਾਦ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ "ਸ਼ਿਫਟੀ" ਜਾਂ ਸਕੁਇਸ਼ੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਲੇਅਰ ਪੈਲੇਟਾਈਜ਼ਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਤ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।